مینا مصطفوی:
پس از انقلاب 1357 و با روی کار آمدن جمهوری
اسلامی، جامعه ایران دستخوش تحولات بسیاری توسط تندروهای مذهبی شد. اسلامیزه کردن
لایه لایه جامعه از همان سال های ابتدایی حیات حکومت آخوندی به قدری قابل لمس بود
که واکنش بسیاری از زنان ایران را برانگیخت.
تظاهرات روز هشتم مارس، تنها بعد از
گذشتن یک ماه از انقلاب، اولین واکنشی بود که در نهایت با سرکوب نیروهای حکومتی و
بی تفاوتی روشنفکران سیاسی منجر به تصویب قانون حجاب اجباری در سال های بعد شد.
وجود قوانین نابرابر و شدت یافتن خشونت های جنسی
و کلامی علیه بانوان در طی سی و هفت سال عمر جمهوری اسلامی، منجر به گسترش گروه
های فمینیستی و گاها مردستیزانه ای شده که به اذعان بسیاری از جامعه
شناسان در تاریخ ایران بی سابقه است . با پیشرفت جوامع مدرن و قدم گذاشتن انسان امروزی
به عصر ارتباطات، دیگر صحبت از حجاب اجباری یا اختیاری، زنان شاغل یا خانه دار و یا
ورود بانوان به استادیوم های ورزشی ، مسئله تاسف بار و در عین حال خنده داری است. اما
چرا جمهوری اسلامی این حجم وسیع از اختناق را در مورد بانوان اعمال میکند؟
